Een rechtbank kan een bepaald jeugdhulptraject beschikken, vooral in complexe zaken zoals scheidingsprocedures. Dit wordt vaak gedaan via het Uniform Hulp Aanbod (UHA):

1. Besluit op zitting: Tijdens een zitting kan de rechter beslissen dat een specifiek jeugdhulptraject nodig is voor een kind of gezin.
2. Instemming van ouders: De ouders moeten instemmen met de door de rechter aangewezen hulp.
3. Verwijzing: De rechter vermeldt de beslissing in een tussenbeschikking, die vervolgens wordt doorgegeven aan de Raad voor de Kinderbescherming (Rvdk) en de jeugdhulpaanbieder.
4. Financiering: De gemeente, verantwoordelijk voor de financiering van jeugdhulp, betaalt voor het door de rechter beschikte traject zonder nadere toetsing van de noodzaak van die hulp.
5. Rapportage: Na afloop van het traject wordt een evaluatie of rapportage opgesteld door de jeugdhulpaanbieder en gedeeld met de rechter, de ouders en de Rvdk.

Dit proces zorgt ervoor dat de hulp snel en efficiënt kan worden ingezet, zonder wachttijden, en dat de resultaten van de hulp in de juridische beslissingen worden meegewogen